Азон товуши

Мени уйғотсайди азон товуши

Худди уйдагидай, эшитсам элас...

Ҳар тонгда ортади кўнгил ёниши:

Бу Ерлар барибир меники эмас!

Кўзимни очяпман ҳар саҳар қўмсаб,

Ватанни кўраман сал кўзим юмсам.

Олислаб кетганим севмаганиммас,

Қолдим деганимас  тақдирга кўнсам.

Мен сизни шунчаки севмайман

Мен сизни шунчаки севмайман,

Таним айрилса ҳам руҳ тортаверар

Гарчи сизга очиқ бир сўз демайман,

Кундан кунга дилда чўғ ортаверар

Эркалаб юборди мени Худойим

Эркалаб юборди мени Худойим,
Нимани сўрасам накдини бериб.

Дуога қўл очсам қайтармай доим

Сийлаётир аёллик бахтини бериб.

Отамни тузатган "энам"

Турди бобонинг қулоғи оғирлигиям бир нави эди, яқиндан бери қон босими ҳам тез-тез кўтариладиган бўлиб қолди. Айниқса, кампиридан кейин ўзини анча олдириб қўйди. 2-3 кундирки, кўрпа-тўшак қилиб олди. Кенжатойи уйга дўхтирни бошлаб келди.

— Хў-ў-ўш, — деди томоқ қириб ёшгина дўхтир қон босимни текшириб кўргач. — Қон босимингиз ошиб кетибди. Мен сизга энг самарали воситалардан бирини тавсия этаман. Дардингизга фақат «энам» даво бўлади.

Турди чол қулоқларига ишонмади, кенжатой ҳайратдан донг қотди.

Индамай севаман

Ноқулай вазият. Ортиқча севгим,
Юрагим ҳадяси сиз учун малол.
Гарчи гуноҳлар ҳам эмасдир тенгим,
Аммо ишқ мен учун ҳалолдан ҳалол.

Ёмғирнимас, сизни соғиндим

Ногоҳ дилга солиб қўйди чўғ,

Кутилмаган дилга яқин сўз.

Жоним, сизнинг баҳоингиз йук,

Сиз хеч кимга ўхшамагансиз!

Сизга баҳорларни совға қиламан

Сизга баҳорларни совға қиламан

Икки дунёларга татирлик, тотлик

Қайта яшнагайсиз мен-ла, биламан,

Мазмунга тўлдирар умрингиз шодлик